Artifical Intelligence en het oog: doorbraak of doodeng

Glaucoom is een oogziekte die bij ongeveer 2% van alle volwassenen voorkomt. Hoewel men aanvankelijk niets van glaucoom merkt, kan onbehandelde glaucoom tot ernstige slechtziendheid of zelfs blindheid leiden. De reeds aangerichte schade is onomkeerbaar; men kan de ziekte wel een halt toeroepen. Alleen al In Nederland zullen zo’n 15.000 mensen blind worden aan beide ogen, 37.000 mensen worden blind aan 1 oog en 150.000 mensen zullen een visuele handicap hebben ten gevolge van niet of onvoldoende behandeld glaucoom. Het probleem is wereldwijd, waarbij in niet-westerse landen het glaucoomrisico zelfs hoger kan zijn en een ontbrekende diagnose en behandeling ernstig invaliderende gevolgen heeft. Als glaucoom vroeg genoeg wordt opgespoord, kunnen ernstige gevolgen worden voorkomen door tijdige behandeling.

Glaucoom is goed te behandelen. Dat kan met oogdruppels, laserbehandelingen of met een operatie. Daarmee kan men de ziekte stoppen of verdere verslechtering beperken. Daarvoor moet glaucoom uiteraard wel tijdig ontdekt worden! Onderzoek heeft aangetoond dat glaucoom bij een routinebezoek aan een oogarts of een optiekzaak vaak niet aan het licht komt.Een betere toekomst ligt in de toepassing van ‘artificial intelligence’. Deze kunstmatige intelligentie bestaat uit computerprogramma’s die een foto van de binnenzijde van het oog volledig automatisch beoordelen op de aanwezigheid van glaucoom. We weten reeds dat dit technisch mogelijk is, maar voor grootschalige, hoogst betrouwbare toepassing is een enorme investering van tijd en geld nodig. Om te kunnen starten moeten nu ruim 100.000 digitale oogfoto’s worden gemaakt en beoordeeld door specialisten.Deze unieke innovatie kan ertoe leiden dat de complexe diagnose glaucoom uiterst simpel, goedkoop en hoogst betrouwbaar wordt gesteld in vrijwel alle landen op aarde.

Dr. H.G. Lemij (1960) werkt sinds 1989 in het Oogziekenhuis Rotterdam. Hij is vooral gespecialiseerd in glaucoom, met een bijzondere belangstelling voor glaucoomdiagnostiek , zowel functioneel (perimetrie) als structureel (beeldvormende technieken).
dr. Frank Verbraak is sinds 1990 als oogarts verbonden aan het Academisch Medisch Centrum in Amsterdam. Zijn klinische zwaartepunt lag bij medische retina en uveitis. In 1999 promoveerde hij op het onderwerp: “CMV retinitis in HIV positive patients in the pre-HAART era”. Naast het klinische werk verrichtte hij onderzoek met name over toepassingen van imaging technieken en dan vooral OCT